A QUESTION OF LUST	BONG11
	Wydany:	86-IV-11
	Produkcja i mixowanie:	Depeche Mode, Daniel Miller, Gareth Jones
	Nagrany w studiach:	Hansa – Berlin
	Reżyseria teledysku:	Clive Richardson

Rzadki singiel z Martinem w roli wokalisty. ”Lust” czyli porządanie ukazuje luksus posiadania więcej niż jednej osoby, która potrafi śpiewać. Alan mówi: ”Zwykle dość łatwo było przewidzieć czyj głos będzie pasował do danej piosenki. Generalnie głos Martina pasował do ballad, a Davea do ostrzejszych utorów.” W tym okresie muzycznej historii DM typowe były ”kombinowane dźwięki” na które składały się np. odgłosy metalowych uderzeń. Tak jak na dwóch wcześniejszych albumach wszystko było zmiksowane razem i przetworzone na synclavierze [rodzaj samplera, przyp tłum.] Daniela.
”Zestaw sampler / syntezator brzmiał świetnie. Synclavier był przewartościowaną bestią, która wymagała do zmontowania czterech wyrośniętych facetów. Było to spowodowane tymi wszystkimi dodatkowymi pudełkami itp. Szczerze mówiąc był on w użyciu ciężki. Był tak drogi, że prawie nikt nie mógł o nim nawet marzyć, może poza dwoma producentami – Danem Millerem i Trevorem Hornem (producentem Frankie Goes To Hollywood).
Duch improwizacji ujawnił się szeroko w tej piosence i tak np. wystąpiły w niej: dźwięki podobne do kastanietu stworzone poprzez obijanie piłeczki pingpongowej od stołu i brzdęki wydobyte z tradycyjnego węgierskiego instrumentu podobnego do cytry. Był on ulubionym źródłem dźwięku użytym w wielu utworach tego okresu (np.: Master And Srevant i People Are People). Nikt nie wiedział jak się naprawdę nazwał, ale szybko wszyscy zaczęli go nazywać ”Hung” [od angielskiego Hungary – Węgry, przyp. tłum.]. Pociąg do eksperymentów i nieszablonowość jest mile widziana w studio, ale zupełnie nie wtedy gdy zaczyna się prawdziwa robota marketingowa i promocja. Gdy Flood dostarczył swój remix A Question Of Lust zespół był zaskoczony, że połowa dźwięków została pominięta. Byli, co zrozumiałe, zawiedzeni gdy okazało się, że Mute Records nie wysłało Floodowi wielościeżkowych taśm.

Video było reżyserowane przez Clivea Richardsona w czasie Black Celebration Tour w Dublinie. Richardson wcześniej reżyserował kilka teledysków od Everything Counts do Blasphemous Rumours. Pod wieloma względami musiał się on podporządkować temu, że zespół był na trasie i dopasować do ograniczeń jakie to ze sobą niesie. Było to ostatnie video zanim rozpoczęła się długa współpraca Depeche Mode z Antonem Corbijnem.

Kilka miesięcy po wydaniu singla, pojawiła się plotka, że A Question Of Lust było ulubioną piosenką Georgea Michela, który podobno sam chciał ją nagrać jako cover. Jego wersja nigdy nie ujrzała światła dziennego, ale można powiedzieć, że ten utwór dobrze by do niego pasował.

	A QUESTION OF TIME	BONG12
	Wydany:	86-VIII-11
	Produkcja i mixowanie:	Depeche Mode, Daniel Miller, Gareth Jones
	Remixowanie:	Phil Harding
	Nagrany w studiach:	Westside Studios – Londyn, Hansa – Berlin
	Reżyseria teledysku:	Anton Corbijn

Po wstępnych nagraniach w Westside DM powrócili na znajome terytorium studia Hansa w Berlinie z jego unikalnym otoczeniem, które odcisnęło piętno na utworach takich jak A Question Of Time. ”Trudno powiedzieć jaki efekt wywiera studio na końcowe rezultaty, ale Hansa z pewnością miała swoją atmosferę – nie tylko z powodu lokalizacji niemal w opuszczonej części miasta (zaraz przy murze z wschodnioniemieckimi strażnikami patrzącymi ze swych wież strażniczych), ale głównie z powodu wielkiego budynku i studia nr 2 z jego unikalnym, wielkim pokojem nagrań i klatką schodową. Niektóre z najważniejszych płyt mojego pokolenia były tam nagrywane np. albumy David’a Bowie’go Low i Heroes. Teraz to wszystko się zmieniło bo całe dzielnice Berlina zostały komlpetnie przebudowane.”

Samplowanie pojedynczych nut z ”żywych” instrumentów jak np. gitary, które były później przenoszone przez sampler do keybordów było jak na tamte czasy posunięciem wyróżniającym się. Zupełnie nikt nie myślał o samplowaniu dużych sekcji ”żywego” grania bez użycia zapętlonej perkusji, zmiany rytmu musiały być osiągnięte innymi sposobami. Dobrym przykładem może być gitarowa partia, którą wygenerowano przez uderzanie strun i część basowego dźwięku storzonego przez uderzanie ręką końca rury wywietrznika. Te dźwięki były przepuszczane przez gitarowe wzmacniacze by dodać im wartości i wagi. Nie była to jedyna forma rozbudowy dźwięku: ”Chociaż zwykle pracowaliśmy na samej górze budynku w studiu 4, wynajęliśmy główną salę nagrań studia 2 by wykorzystać system 2K P.A. do obróbki pojedynczych dźwięków. Głównie po to by nadać im siłe i atmosferę sali. Irytowało to właściciela kawiarni w Hansie, który musiał znosić przez 3 dni z rzędu dokładnie nad swoją głową łomot podobny do wydawanego przez młot pneumatyczny oddalony o kilanaście centymetrów od ucha. Bóg wie co dodawał do naszego jedzenia w ramach zemsty...”

A Question Of Time było pierwszy teledyskiem nakręconym przez Anton’a Corbijn’a, który szybko ujawnił swoje dziwne i surrealistyczne podejście do fotografii filmując video jako czarno-białe, z zespołem trzymającym dzieci i dziwnym człowiekiem na motocyklu wjeżdżającym i wyjeżdżającym z kadru.
Anton był nietypowym wyborem ponieważ zespół tylko raz wcześniej się z nim spotkał na jednej z wczesnych sesji dla NME. W prawdziwie Corbijnowskim stylu Anton zrobił zdjęcie na okładkę, na którym postać Davea była zupełnie nieostra, co zirytowało Davea i spowodowało, że zespół uznał, że fotograf musiał nie cierpieć ich muzyki.
”Może wydawać się niewiarygodnym, ale wszystkie zmiany naszego wyglądu przez lata były naszym wyborem, aż do momentu gdy spotkaliśmy Antona i zaprzestaliśmy kontynuacji dotychczasowego image. W rzeczywistości niektóre wcześniejsze zdjęcia czy teledyski są bardzo żenujące. Pozwoliliśmy, byśmy dostali się w ręce kilku ”nienajlepszych” reżyserów, którzy wyznawali nienajlepsze zasady. Przyjście Antona było z pewnością ulgą, chociaż nasze zdolności aktorskie także znacznie się poprawiły i mieliśmy już więcej doświadczenia.”